asvo radjugendtour 2009 nieuwelingen dag 4 de 3e etappe

Donderdag, 3e etappe.

'S ochtends moesten we weer volgens het gebruikelijke ritme de dag beginnen, dat hield in dat marcel zijn hoofd om 2 voor 7 tussen

de deur stak met de melding dat we om 7 uur aan de ontbijt tafel dienden te zijn voor het fruhstuck.

om kwart over 7 zaten wij zoals gewoonlijk met onze uitgeslapen hoofden aan het ontbijt en werkten de broodjes kaas en ham naar binnen.

we aten niet te veel omdat we om 11 uur pasta gingen eten en de broodjes naar karton smaakten.

na het ontbijt nog een beetje uitrusten en een koude douche nemen omdat wij ons zelf hadden wijsgemaakt dat dit goed was voor de doorbloeding

en dit dus ook ten goede zou komen voor onze prestaties. vervolgens omkleden want na de pasta maaltijd in de tent zouden we direct doorgaan

naar het parcours.

toen we onze maaltijd hadden gehad en bij het parcours aangekomen waren gingen we de klim met de auto rijden en vervolgens met de fiets naar beneden

om een beetje de beentjes los te draaien. onderweg schrokken we wel een beetje van de zwaarte van de klim(200 hoogtemeters in amper 2km wat gemmideld 10% is met een maximum van 14%)

en daniel kon weer als van ouds aan zijn"peptalk" beginnen die deze keer bestond met de mededeling dat geen van ons allen deze dag zou uitrijden.

toch had deze peptalk zin want wij waren extra gemotiveerd om het tegendeel te bewijzen.

Eenmaal beneden had jesse de schrik behoorlijk in de benen gekregen het was namelijk een hele snelle afdaling en jesse zag het niet zitten om dit

weggetje met 120 man en zo'n 70 tot 80 km/h tegelijk te rijden. Op naar de ploegenvoorstelling. Onderweg kwamen we het een bordje met "dopingcontrole"

tegen waar wij het toch wel erg benauwd van kregen. Deze keer had de speaker, een overigens erg vriendelijke Oostenrijker, mijn naam bijna goed uitgesproken

"Ette Korneliese" klonk er deze keer door de boxen. Toen we terug liepen naar onze fietsen zagen we twee italianen wel erg snel bij onze fietsen vandaan lopen

en in de auto verdwijnen, wat misschien een verklaring zou kunnen zijn voor de pech later die dag.

Nadat we nog even op de rollen waren geweest en ik het rijden met lossen handen terwijl je je lange mouwen shirt uittrekt had geoefend waren we klaar om te starten.

Met onze goed gesoingeerde beentjes van Jaap Vos stonden we redelijk voor aan met de start. We domineerden de wedstrijd tot aan de voet van de klim met zo'n 4

renners op de voorste rij. In de klim besloten we niet al onze kaarten op tafel te leggen en lieten we ons in de buik van het peloton zakken.

Al onze renners zaten nog bij het peleton! helaas moest jesse lossen in de afdaling iets waar hij al letterlijk en figuurlijk bang voor was.

Na 3 ronden zaten alleen Rik en ik nog bij het peleton, onder tussen hadden Jesse, Rutger, Daniel en Rick al moeten lossen. Rutger overigens omdat

hij amper kon fietsen met zijn arm. In de 3e beklimming moest Rik dan toch lossen uit het peleton en kon hij niet meer bijkomen in de afdaling,

een ronde later wachtte mij het zelfde lot. ondertussen reed ik nog voor de 60e plek. de volgende rondes raapte ik met nog een zwitser en ik meen

een slowaak steeds meer renners op en gingen wij de laatste plaatselijke lus in. Het eerste stukje pech begon gelijk al toen we moesten stoppen voor een

trein. Nog geen kilometer later wilde ik achter een demarage aan gaan en er schoot een spaak uit mijn wiel, gevolg een aanlopend wiel en een halfgerbroken ketting

hier kwam ik pas na de finish achter dus zoveel last heb ik er niet van gehad. tijd om af te sprinten, ik werd 2e van mijn groep. Voor de luxemburgskampioen.

Het duurde wel erg lang voordat rik binnen kwam, onze enige andere man in koers. De oorzaak was een platte tube in de laatste 2km. Erg zonde want rik ging naarmate de week vorderde

steeds beter rijden. En hij had deze etappe anders gewoon uitgereden

Rik finishte uit eindelijk als 92e en ik als 69e.

Hette Cornelisse

ploeg auto
na alle kilometers rijd de auto nog als een trein.