Verslagjes van tweedejaars Junioren.

Hallo,

2 jaar geleden ben ik begonnen als 1e jaars junior vrouw wedstrijden te rijden voor de WSV en vond het super leuk! In het begin kon ik niet altijd goed meekomen maar na een paar keer goed trainen met de club ging het al een stuk beter. Het DK tijdrijden was een wedstrijd om maar even te kijken wat het tijdrijden nou eigenlijk inhield, mij werd er verteld dat je 14 km vol moest gaan en tot mijn grote verbazing won ik de tijdrit! Hierdoor had ik mij meteen geplaatst voor het NK tijdrijden wat ik heel erg leuk vond! Ik werd 12e en had het gevoel dat dit beter kon. Het jaar erna (afgelopen seizoen) heb ik mij meer gericht op de tijdritten. Dit ging erg goed, verschillende tijdritten gewonnen en daardoor ook geplaatst voor het NK tijdrijden. Ondertussen ging het op de weg ook een stuk beter, internationale 3 daagse in Borsele ging goed en had nog verschillende korte uitslagen. Ook het NK in Heerlen ging super, ik had de week voor het NK al een mail gekregen van de bondscoach dat ik misschien mee mocht naar het EK, daarvoor was de tijdrit in Ubbergen (4e) en het NK (5e) doorslaggevend. Twee dagen na het NK werd ik gebeld en ik mocht mee naar het EK in Verbania (Italië). Dit was zeker een hoogtepunt in mijn wielerseizoen en ook wielertijd bij de WSV. Het seizoen en mijn tijd bij de WSV Emmen hebben we met zn allen super afgesloten met een survival!
Volgend jaar ga ik fietsen bij Merida Ladies, een ploeg uit Amersfoort. Hopelijk gaat het mij daar ook goed af.
Om zo ver te komen heb ik super veel gehad aan de altijd gezellig en goede trainingen van de club! Hiervoor wil ik uiteraard de begeleiding heel erg bedanken!

Groetjes Esra
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Mijn tijd bij WSV Emmen, tevens mijn begin met wielrennen, begon in maart 2007. Na enkele jaren niet gesport te hebben, waren de eerste maanden erg zwaar: zelfs bij de meest rustige trainingen had ik het moeilijk. Het niet direct willen opgeven resulteerde na enige tijd in het mee kunnen komen in de trainingen. Ik was vaak kapot na de groepstrainingen, maar de motivatie was er nog altijd. Vooral Jan P. en Ronald H. hebben in de eerste maanden een heel belangrijke rol gespeeld in het door blijven trainen. Toen de zomer voorbij was en het einde van het seizoen dichterbij kwam, heb ik de keuze gemaakt om in 2008 te gaan beginnen met wedstrijden. Ondanks de vele adviezen en pogingen (Ronald!), heb ik van oktober tot februari nauwelijks op mijn fiets opgezeten. Toen ik in februari weer voor de eerste keer met de groep meetrainde, kreeg ik het dan ook weer lastig; de rest was immers al bezig met de trainingswedstrijden. Door het slechte gevoel na die trainingen heb ik me, ook al was het met de vorm slecht gesteld, pas in maart weer wat vaker op de fiets gezet. In April, 13 maanden na mijn eerste ontmoeting met een racefiets, moest ik dan mijn eerste wedstrijd gaan rijden: de omloop van Borsele. Geliefd door de ene renner en gehaat door andere renners, ik wist zelf niet wat ik ervan moest verwachten. Na een erg lange reis hebben de renners, Wim en Jan, me door die dag heen geholpen. Ik kwam niet verder dan 15 kilometer, waardoor ook mijn eerste ontmoeting met de bezemwagen een feit was. Één week later stond alweer mijn 2e koers op het programma: de 2-daagse van 't Hoogeland. Ook dit werd geen succes, maar ik kwam iets verder in de koers en ook de vorm werd langzaam aan iets beter. Na het weekend ervoor het districtskampioenschap te hebben gereden, heb ik op onze eigen Meerdijk (de viering van het 60-jarige bestaan van WSV Emmen) mijn 1e koers uitgereden. Na Land van Bartje, waar ik er na 30 kilometer uitlag, kwam mijn thuiskoers: de Kasseien Omloop van Exloo. De motivatie was groot, de druk laag. Door wat pech verloor ik na 50 kilometer contact met het peloton, waarna ik nog wel terugkwam tot een groepje. Helaas was de motivatie verdwenen met afstappen als gevolg. Daarna heb ik een aantal criteriums gereden wat erg lastig bleek als je dat nog nooit hebt gedaan. In Augustus kwam dan ons uitstapje naar Oostenrijk. Helaas was ook dit uitstapje voor mij, net zoals voor het grootste deel van de ploeg, van korte duur. Tegen het einde van het seizoen werd de vorm steeds beter, maar door wisselvallig trainen heb ik er niet alles uitgehaald wat erin zat. Mijn gevoel over mijn wielercarrière ( ;) ) tot nu toe is dan ook niet erg positief; ik had zeker gehoopt meer koersen uit te rijden. Deze winter ga ik me veel beter voorbereiden dan afgelopen seizoen, waardoor ik hopelijk met een goede basisconditie de eerste wedstrijden inga. In welke categorie ik in 2009 ga rijden weet ik nog niet. Over 2 dagen, op 27 oktober, zal ik dit beslissen: dan wordt namelijk duidelijk hoe volgend jaar de groep van beloften bij WSV Emmen eruit gaat zien. Een andere mogelijkheid voor mij is bij de Amateurs gaan rijden.

Nu, na anderhalf jaar bij de WSV, kan ik terugkijken op een periode met lastige maar vooral ook leuke momenten. In alles hebben Ronald en Jan een erg belangrijke rol gespeeld, waar ik ze dan ook erg dankbaar voor ben. Ik wens ze een heel gelukkig wielerpensioen toe! Ook aan de momenten met Peter-Jan, Ruben en de rest van het team heb ik erg veel plezier beleefd. Ik zal een ieder van jullie nog zeker zien en spreken.

Groeten, Stephan

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Twee jaar geleden heb ik de overstap van de Meteoor-Assen-Roden gemaakt na de WSv Emmen.
Mij eerste jaar als junior heb ik een redelijk seizoen gereden, in mijn eerste winterbij de Wsv Emmen heb ik veel vooruitgang geboekt.
De tweede winter heb ik erg hard getraind om weer een stapje vooruit te doen, dit ging erg goed tot het moment dat de eerste Trainingsklassieker op het programma stond. Een knie blessure was waar de ellende afgelopen seizoen mee begon. Nadat de knie blessure over was en ik weer een beetje in conditie was stond dan de eerste wetstrijd op het programma De Hel van het mergelland slecht weer zwaar parcours. Het ging erg goed 14de plaats vervolgens ging de ellende verder weer een valpartij in Het Hogeland 2 dagse de fiets kon de oud ijzerbak in. Paar weken later was dan de klassieker in veldhoven en je raad het al weer een valpartij het leek in eerste instantie niet zo erg ma na een week kwamen ze er achter dat mijn hand gebroken was, dus weer 5 weken aan de kant. Volgendseizoen zal ik rijden voor de Elite/Beloften van de Wsv Emmen! Ik heb nu al erg veel zin aan het seizoen en hoop meer suc6 te hebben dan afgelopen jaar!

Ondanks alle tegenslagen kijk ik toch terug op een supper leuke tijd bij de Wsv Junioren en wil via deze weg nogmaals alle trainers, begeleiders en renners bedanken!

Groeten,
Rick

Beste mensen,

Het zal de meeste mensen niet ontgaan zijn, maar ik zal volgend jaar rijden voor het Asito Cyclingteam. Ik vind het daarom ook erg belangrijk om via deze manier nog even wat van mij te laten horen. Vanaf het jaar 2001 rijd ik al voor de WSV, en dat heb ik ook met heel veel plezier gedaan. Bij de jeugd werd ik zelfs nog een keer Nederlands kampioen en dat heb ik vast te danken aan de ‘beuk' trainingen van Bert Reinders op de meerdijk. Afgelopen jaren heb ik gemerkt dat ik een redelijke groei meegemaakt heb, daarom ben ik ook blij dat ik bij een leuk team terecht gekomen ben. Vanuit daar wil ik hogerop komen en we zullen zien hoe mij dat afgaat. Ik wil iedereen die mij bij de WSV gesteund en geholpen heeft erg bedanken en ik denk dat we elkaar nog wel vaker tegenkomen. Ik zal zeker lid blijven van de WSV en dan ook zeker aanwezig zijn bij de populaires op de dinsdag avond. Mensen, bedankt!
Vriendelijke groet,

Peter-Jan